Nić porozumienia

Ostatnio między mną a Antkiem zawiązała się nowa, jakby ciaśniejsza nić porozumienia. Oprócz tego, że chodzimy się razem myć, razem rozpakowujemy zakupy, to teraz też jemy razem sojowe parówki na śniadanie, razem odpoczywamy na kanapie, razem śpimy (hurra! nareszcie). Antek dołączył też do porannych zebrań, razem z Arnoldem przychodzą na moją stronę łóżka i naradzają się jak w najkrótszym czasie zwalić mnie z łóżka i uzyskać śniadanie. Tak na marginesie, to zupełnie nie rozumiem dlaczego na dźwięk budzika R., koty zjawiają się u mnie, przecież to On wstaje pierwszy. No ale wracając do tematu, ostatnio Antek dzielnie towarzyszy mi również podczas mojej nauki szydełkowania. W tych chwilach ową nić widać najwyraźniej. Nie jestem tylko pewna czy jest to nić porozumienia czy nieporozumienia, bo ja ciągnę w jedną, a Antek w drugą stronę.

Kotek w ogóle stał się bardziej kontaktowy, z Arnoldem również wszedł na ścieżkę przyjaźni.

Mam tylko nadzieję, że stópki miał czyste :D